Hoortoestel : IHO vs. AHO – wat te kiezen ?

By seriniti , on 8 november 2021 - 8 minutes to read
audioprothèse : intra conduit VS contour d'oreille

Er zijn twee hoofdfamilies hoortoestellen : AHO’s en IHO’s.
Gezien de steeds terugkerende vraag van patiënten naar een zo discreet mogelijk hoortoestel, leek het ons noodzakelijk om zo objectief mogelijk te bespreken wat er momenteel wordt aangeboden en vooral wat men ervan mag verwachten, met name wat betreft de volgende punten :

  • Discretie
  • Prestatie
  • Tolerantie
  • Soliditeit

 

De twee belangrijkste families hoortoestellen

1 – In-de-kanaal hoortoestellen

Dit is een hoortoestel dat in de gehoorgang wordt geplaatst. Het doel ervan is discreet te zijn, zelfs bijna onzichtbaar. Er zijn verschillende soorten :

• De ITC (intra-conque) :
Dit is de minst discrete van de intra-conduit-apparaten.
Het is volumineuzer, steekt uit de gehoorgang en omhelst de concha (binnenste deel van het oor).
Geschikt voor lichte tot ernstige gehoorverliezen, en dankzij de grotere afmetingen gemakkelijker te hanteren.

• De CIC in-ear monitor (Helemaal in het kanaal) :
De meest discrete van de in-het-kanaal hoortoestellen, de CIC is geschikt voor de meeste gehoorverliezen. Het wordt echter niet aanbevolen voor nauwe gehoorgangen. Hij kan worden verwijderd en weer teruggeplaatst wanneer het de gebruiker uitkomt.

• De IIC (Invisible In the Canal) :
Volledig onzichtbaar, de IIC heeft een levensduur van een kwart. Het wordt aangepast door een audicien en wordt 24 uur per dag gedragen door de gebruiker.

2 – Het Achter-Het-Oor-hoortoestel

Dit is een hoortoestel dat achter het oor wordt verborgen.
De uitgang van de oortelefoon, die dicht bij het trommelvlies in de gehoorgang wordt gebracht, stroomt zijn gecorrigeerde versterking achtereenvolgens toe: in een oorbuisje, een elleboog en vervolgens in een oorstukje alvorens de gehoorgang te bereiken.
Er zijn twee soorten :

• De AHO (Achter Het Oor), de “klassieke” contour :
De bekendste vorm van hoortoestel, het wordt ook het meest verkocht (7 tot 8 van de 10 hoortoestellen).
Het bestaat uit twee delen: de AHO en het oorstukje.
De AHO is het elektronische gedeelte van het hoortoestel en wordt achter het oor geplaatst.
Het oorstukje is een vormstukje dat aan de morfologie van de gehoorgang is aangepast. Het maakt het behoud en de transmissie van het geluid in het kanaal mogelijk. De twee delen zijn verbonden door een akoestische buis

• De mini-AHO, dat is een mini-AHO.
In 2004 geïntroduceerd, is hij onopvallender dan de AHO.
Deze vorm is geschikt voor licht gehoorverlies.


IIC – Invisible In the Canal

Onze 4 vergelijkingspunten

1 – Discretie

In de gehoorgang :
Bijna onzichtbaar of zelfs onzichtbaar, afhankelijk van de diameter van de gehoorgang, wordt een contra-indicatie gemaakt in die (zeldzame) gevallen waarin de gehoorgang zo klein is dat het toestel niet kan worden ingebracht.

• AHO’s :
Miniaturisatietechnologie heeft het mogelijk gemaakt mini AHO’s te produceren die discreter zijn dan eerdere modellen. Ze zijn verkrijgbaar in verschillende kleuren die bij de kleur van het haar passen. Bovendien kan het dragen van lang haar de apparaten bijna onzichtbaar maken. Kort haar, kale plekken en het dragen van een bril maken de onzichtbaarheid of de installatie van het apparaat echter ongeldig.

2 – Prestaties

Aangenomen kan worden dat hoe miniaturer het hoortoestel, hoe lager de versterking. Deze benadering gaat echter niet langer op: de technologie is zo ver gevorderd dat de patiënt nu in bijna alle gevallen vrij is om te kiezen. Wanneer het gehoor echter zeer ernstig is aangetast (ernstige en zware doofheid), blijft de AHO beter aangepast. Deze gevallen blijven echter zeldzaam: in feite gaat het bij 80% van de huidige gehoorverliezen om lichte of matige presbyacusis.

• In-the-canal
De pinna speelt een onbetwistbare rol in het gehoor: het is bekend dat amputaties van de pinna per ongeluk een vermindering van de gehoorscherpte veroorzaken. De functie van de pinna is geluid op te vangen en het te concentreren bij de ingang van de uitwendige gehoorgang. Dit brandpunt is een functie van de wanden van de pinna en hun geometrie. Een in-de-kanaal hoortoestel maakt gebruik van deze natuurlijke eigenschap: de microfoon bevindt zich in het buitenste gedeelte van het hoortoestel en vangt het geluid in meerdere richtingen op via een twee- of zelfs driedimensionale input. Deze input zendt dus geluid uit verschillende richtingen uit en helpt bij het creëren van een stereofonisch effect dat eigenlijk alleen door binaurale aanpassing kan worden bereikt, en zorgt voor auditieve oriëntatie. De prestaties zijn dus uitstekend en met een vergelijkbare versterking als een AHO is het resultaat nog beter.

• AHO :
Het apparaat bevindt zich achter de oorschelp, wat de prestaties beperkt. Het is minder goed in staat om geluid op te pikken van een anterieure bron dan de AHO. De AHO maakt een grotere versterking mogelijk dan de IHO en is bedoeld voor de ernstigste gehoorverliezen.

3 – Tolerantie

• In-de-kanaal :
Zeer goed met confectie-instrumenten, omdat de occlusieve tip gemaakt is van zachte silicone, waardoor pijnloos spelen van het temporomandibulaire gewricht mogelijk is. In het geval van een op maat gemaakt hulpmiddel (met een afdruk) kan men soms een spanning in de gehoorgang voelen, met name tijdens het kauwen. In dit geval moet de diameter van de gehoorgang enigszins worden aangepast door te slijpen om dit ongemak te voorkomen.

• AHO :
Uitstekend. Het oorstukje dat de gehoorgang binnendringt is een flexibele siliconen tip (kegel of tulpvormige tip): het is dus niet hinderlijk. De punt blijft echter broos en kan breken bij de overgang van buis naar punt. Ook kan het soms slecht afgesloten zijn, waardoor een verschoven geluid ontstaat (digitaal geluid van het toestel en natuurlijk waargenomen geluid zonder versterking): het mondstuk moet dan opnieuw worden gemaakt.

4 – Soliditeit

• Intraduct :
Geen bijzonder zwak punt voor een compact toestel. Bij oudere patiënten kunnen aanpassingen (wanneer er een speciaal wieltje is), het inbrengen van het toestel in de gehoorgang en het verwisselen van de batterijen moeilijker zijn dan bij een AHO, vanwege de kleinere afmetingen van de IHO.

• BTE :
Twee zwakke punten vastgesteld :

Verlies van het oortje : het is niet ongewoon om als KNO-arts gevraagd te worden het “vergeten” oortje te verwijderen. Dit probleem lijkt te zijn opgelost, aangezien de vraag minder frequent wordt.

De geleidingsdraad die door het slangetje naar het kanaal loopt: een vals contact kan een retourtje naar de audicien noodzakelijk maken.

Dit zijn korte samenvattingen van de voor- en nadelen van de twee meest voorgeschreven en gedragen types hoortoestellen.

Terwijl het voorschrijven van een hoortoestel de verantwoordelijkheid is van de KNO-arts, is de keuze van het te gebruiken hoortoestel de verantwoordelijkheid van de patiënt. Helaas lijkt het erop dat de aanvrager meer onderhevig is aan de beslissing dan aan de keuze. Uit onderzoek blijkt inderdaad dat de meerderheid van de gebruikers de voorkeur geeft aan een In-Het-Oor-hoortoestel, en wel om de volgende redenen :

  • Betere geluidsweergave, zeker deels door de anatomische versterker in de pinna,
  • Meer discretie,
  • Betere stereofonische kwaliteit, zelfs als er maar één hoortoestel wordt gedragen,
  • Vermindering van het geïnduceerd geluid (vooral windgeruis) ondanks het gebruik van een windbochtadapter op het bovenste deel van de AHO.

In mijn werk, dat nu al drie decennia duurt, word ik geconfronteerd met dezelfde vaststelling: patiënten willen meestal een intra-duct hoortoestel dragen, en deze wens is mogelijk en haalbaar in een zeer grote meerderheid van de gevallen. De aanpasadviezen van de audiciens zijn echter sterk gericht op AHO’s (70% van de omzet van de audiciens bestaat uit AHO’s). Ik ben verbaasd over de antwoorden die ik van mijn patiënten krijg als ik ze een AHO aangemeten krijg :

“Te veel gehoorverlies onverenigbaar met een IHO”
“De in-ear bevordert de ophoping van oorsmeer”

“De IHO bevordert eczeem van de gehoorgang”
Opmerking : het komt zelden voor dat dit gebeurt, maar als het gebeurt, lost een behandeling of een anti-ergisch omhulsel het probleem op.

“Een ITE is onmogelijk aan deze kant.
Let op: als het oor lekt, moet elk apparaat worden verboden zolang het oor lekt. Het eerste wat je moet doen is het permanent uitdrogen. Het apparaat komt daarna.

De beslissing ligt dus in alle gevallen bij de patiënt. Natuurlijk kan het dragen van een in-het-oor hoortoestel echt onmogelijk zijn. Hoe weet je dat ? Het advies van de KNO-arts, die het audiogram heeft voorgeschreven, blijft van essentieel belang en indien deze niet vóór het bezoek aan de audicien heeft aangegeven dat een IHO mogelijk is, kan de patiënt zijn of haar mening vragen alvorens een definitieve beslissing te nemen.

Waarom nemen sommige audiciens dan deze houding aan ?
Ik laat de meerderheid buiten beschouwing die, voor zover mogelijk, de patiënten tevreden wil stellen als de keuze van een geleidend instrument mogelijk is, maar hoe zit het met de anderen?
Helaas zijn met een AHO grotere marges mogelijk, en wel om verschillende redenen waarvan de geïnformeerde consument zich bewust moet zijn :

  • Voor een AHO-hoortoestel is geen voorafgaande afgietsel van de gehoorgang nodig ;
  • De zijde (rechts/links) doet niet ter zake : alleen het oorstukje verschilt naar gelang van de zijde en past op elke AHO ;
  • Het aanpassen aan beide oren is essentiëler dan bij de IHO, die al een stereofonisch effect schetst.

De kosten van hoortoestellen zijn hoog en steeds meer Fransen, vooral in bepaalde achtergestelde voorsteden, kunnen het zich niet veroorloven een hoortoestel aan te schaffen dat voor 120€ wordt vergoed door de Franse sociale zekerheid en meestal niet door hun ziekenfonds.
Dus twee !

Een verantwoordelijke houding, aanvaardbare prijzen en de wil om de klant tevreden te stellen zouden moeten wijken voor elke mercantiele berekening, waardoor men op den duur zeker weer een cliënteel zou zien dat aarzelt, wacht, op zijn hoede is en een apparaat dat nochtans noodzakelijk is, tot later (gemiddeld 7 jaar) uitstelt.

 

De Orison is een gehoorversterkers dat onzichtbaar en gehoorklaar is. De Orison is ontworpen door KNO-artsen en compenseert ouderdomsslechthorendheid (presbyacusis). Hiermee kunt u spraak duidelijk verstaan in alle geluidsomgevingen. 299€ per oor. Tevreden of terugbetaald binnen 20 dagen. 2 jaar wettelijke garantie.

Comments

Leave a comment

Your comment will be revised by the site if needed.